Jarðhiti
Jarðhiti
Jarðhiti er sá hiti í jörðinni sem er umfram þann hita sem ríkir við yfirborð jarðar.
Jarðhiti verður til þar sem jarðskorpan er nægilega heit og í henni eru nægar sprungur og vatnsgeng jarðlög til að vatn geti runnið þar um og flutt með sér varma neðan úr dýpri og heitari jarðlögum til yfirborðs. Þessar aðstæður eru fyrir hendi í eldfjallalöndum eins og á Íslandi þar sem jarðskorpuflekar snertast og myndast.
Jarðskorpan á Íslandi er tiltölulega heit vegna þess að neðri hluti hennar er að talsverðu leyti myndaður úr kvikuinnskotum sem ekki hafa náð til yfirborðs heldur storknað á leiðinni upp. Heitust er hún undir gos- og gliðnunarbeltunum en kólnar þegar fjær dregur og jarðskorpan verður eldri.
Talið er að undir flestum háhitasvæðum landsins, sem öll eru í gosbeltinu, séu kvikuinnskot í tengslum við eldvirkni og að þau séu aðalvarmagjafi þessara jarðhitasvæða. Lághitasvæðin eru þar sem jarðskorpan er kaldari en þó nægilega heit til að hita vatn upp í 50–150°C.
Efnisyfirlit
Jarðhiti frá A til Ö
Borholur
Borhola er hola sem hefur verið boruð, til dæmis eftir heitu vatni. Til eru margar gerðir borholna og mismunandi aðferðum er beitt við borun.
Lesa nánarLághiti
Þar sem hiti er lægri en 150°C á 1–3 km dýpi er talað um lághitasvæði.
Lesa nánarHáhiti
Háhiti er þar sem 200°C hiti mælist ofan 1000 m dýpis í borholu.
Lesa nánarHáhitasvæði
Á Íslandi eru háhitasvæðin 25 til 40 talsins eftir því hvernig talið er, þar af 5–6 undir jökli.
Lesa nánarEndurnýjanlegar orkulindir
Með endurnýjanlegri orkulind er átt við að orka komi í stað þeirrar sem tekin er úr lindinni — orkulindin minnkar ekki þótt af sé tekið.
Lesa nánarSjálfbær nýting jarðhita
Jarðhiti telst endurnýjanleg auðlind og er bæði hægt að nýta hann á sjálfbæran og ósjálfbæran hátt.
Lesa nánar